| تبليغات | X |
|
"انّا اعتدنا للکافرین سلاسل و اغلالا و سعیرا" *ما برای کیفر کافران غل و زنجیر ها و آتش سوزان مهیا ساخته ایم* کلمه "اعتاد" به معنای تهیه کردن است، و کلمه "سلاسل" جمع سلسله است، که به معنای قیدی است که دست و پای مجرم را با آن می بندند، و کلمه "اغلال" جمع "غل" به ضمیمه غین است، که به گفته بعضی به معنای قیدی است که به گفته بعضی به معنای قیدی است که دست و پای مجرم را بگردش می بندد، راغب می گوید: بنایراین این غل در خصوص چیزی استعمال می شود که اعضاء مجرم در وسط آن جمع می شود، و کلمۀ "سعیر" به معنای آتش افروخته است، و معنای آیه روشن است. و این آیۀ شریفه به معاقبت وخیم انسان کفوریکه قبلا در جمله "إمّا شاکرا و إمّا کفورا" نامش به میان آمده بود اشاره می کند و اگر جزاء انسان کفور را بر جزاء انسان شاکر مقدم داشت، برای این بود که در مورد کفور کلام را مختصر نموده، سپس اجزاءرا به طور متصل به جزاء افراد شاکر بپردازد. ------------------------------------------------------------- "إنّ الابرار یشربون من کأس کان مزاجها کافورا" *و نکوکاران عالم در بهشت از شرابی نوشند که طبعش (در لطف رنگ و بوی) کافور است* ]البته برخی گفتند شراب یقین به شهود جمال الهی است.[ کلمه "کأس" به معنای ظرف مخصوص نوشیدنی هاست، البته در صورتیکه نوشیدنی در آن باشد، و کلمه "مزاج" به معنای هر چیزی است که به وسیلۀ آن امتزاج صورت می گیرد، نظیر کلمۀ "حزام" که به معنای چیزی است که به وسیلۀ آن عمل حزم انجام می شود و معنای کلمۀ کافور معروف است، و هر چیز خنک و خوشبویی را به آن مثال می زنند، ولی بعضی گفته اند: در اینجا نام نهری است در بهشت. و کلمۀ "ابرار" جمع کلمۀ "بر" به فتحۀ باء است، که به معنای احسان است، و این معنا در مورد کسی صاذق ات که عمل خود را نیکو بسازد، و از نیکو ساختن آن هیچ نفعی که عاید خودش بگردد در نظر نگرفته باشد، نه جزایی که در مقابل عملش به او بدهند، و نه حتی تشکری را، و خلاصه کلمۀ "بر" به فتحۀ باء به معنای کسی است که خیر را بدان جهت که خیر است می خواهد نه بدان جهت که اگر انجام دهد نفعی عایدش می شود، بلکه حتی در صورتی هم که خودش آن را دوست نمی دارد صرفا به خاطر اینکه خیر است انجام می دهد و بر تلخی آن که مخالف با خواهش نفسش است صبر می کند، و عمل خیر را بدان جهت که فی نفسه خیر است انجام می دهد، هر چند به ضررش تمام شود. نظیر وفای به نذر، و یا بدان جهت که برای دیگران نافع است انجام می دهد مانند اطعام طعام به بندگان مستحق خدا. لذا ابرار کسانی هستند که عمل خیر را به خاطر ایمان به خدا و رسولش و روز جزاء انجام می دهند، چون ایمانشان ایمان رشد و بصیرت است، یعنی خود را بنده و مملوک پروردگار خود می دانند، و معتقدند که خلق و امرشان به دست اوستو خودشان مالک نفع و ضرری برای خود نیستند، قهرا معتقدند که نباید راده کنند مگر چیزی را که پروردگارشان اراده کرده، و انجام ندهند مگر عملی را که او بپسندد؛ در نتیجه ارادۀ او را بر ارادۀ خودشان مقدم می دارند و برای خوشنودی او عمل می کنند، هر چند به ضرر خودشان تمام شود، بر آن ضرر و ناسازگاری با میل درونی خود صبر می کنند . و زحمت اطاعت او را متحمل نموده، آنچه عمل می کنند به خاطر خوشنودی او می کنند و در نتیجه در مرحلۀعمل عبودیت را خالص برای خدا می سازند و این صفات همان صفاتی است که خدای سبحان ابرار را با آن توصیف کرده است. بنابر این آیۀ : "إنّا الابرار یشربون" که در مقابل آیۀ : "إنّا اعتدنا للکافرین" قرار دارد می خواهد حال أبرار در آخرت را بیان کند و بفهماند که ایشان در بهشت از شرابی ممزوج به کافور می نوشند، شرابی خنک و معطر. پروردگارا! ما صدای منادی تو را شنیدیم که به ایمان دعوت می کرد و ما ایمان آوردیم. |
درباره وبلاگ  سلامُ قوال من الرب الرحیم...
و تنهایی آغاز قصه ی ناپیدای خلقت بود، ابتدای دیدن و اول شنیدن، آفریده شدیم نه برای ماندن بلکه برای رفتن. خلق شدیم تا درک کنیم واژه های گم شده ای را که معنی بی نهایت تک نگین صندوقچه ی دلشون بودن. این وبلاگ فقط یه پناهیه که هر وقت دلتون از جبر زمانه به تنگ اومد یه سری بهش بزنید و دوباره دستهای مهربونتون رو به دست بلند همت بسپارین و جلوی تموم بدی ها نقطه و بعد از نیکی ها چیزی نذارین، التماس 2 آ. یا علی...
|
