سلامُ قوال من الرب الرحیم...
و تنهایی آغاز قصه ی ناپیدای خلقت بود، ابتدای دیدن و اول شنیدن، آفریده شدیم نه برای ماندن بلکه برای رفتن. خلق شدیم تا درک کنیم واژه های گم شده ای را که معنی بی نهایت تک نگین صندوقچه ی دلشون بودن.
این وبلاگ فقط یه پناهیه که هر وقت دلتون از جبر زمانه به تنگ اومد یه سری بهش بزنید و دوباره دستهای مهربونتون رو به دست بلند همت بسپارین و جلوی تموم بدی ها نقطه و بعد از نیکی ها چیزی نذارین، التماس 2 آ.
یا علی...